تبلیغات
کار وفناوری زابل - پرورش ماهی فزل آلا
 
کار وفناوری زابل
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : زهرا سنچولی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


پرورش ماهی قزل آلا

همونطور كه همه میدونیم قزل آلا از ماهیان سردآبی هست، پس درجه حرارت آب كانال تكثیر و پرورش قزل آلا باید بین 7 تا 15 درجه سانتیگراد باشه. دمای آب نباید نوسانات ناگهانی داشته باشه، چرا كه تغییرات ناگهانی فاكتورهای اصلی آب مثل حرارت، اكسیژن و اسیدیته اثرات خیلی مخربی بر تغذیه و رشد ماهیان داره و اگه با هم همراه باشند باعث مرگ و میر بیشتر میشه.

از اصلی ترین خواص آب كارگاه، مواد معدنی آن هست كه تحت تاثیر درجه حرارت، میزان بارندگی، شیب زمین، جوامع گیاهی منطقه و مواد معدنی درون سنگ ها و بستر زمین می باشد .  اگه تبخیر آب بالا باشه، مقدار مواد معدنی افزایش پیدا میكنه و برعكس اگه بارندگی زیاد باشه مواد معدنی كم میشه و یا اصلا در آب دیده نمیشه. آبی كه از نواحی آهكی عبور میكنه از طرفی برای استخوان بندی ماهیان مفید هست و از طرفی هم اسیدیته آب رو متعادل میكنه.


اگه كانال ما در منطقه ای باشه كه جریان آب زیاد نیست و یا از آب چشمه استفاده میكنیم یا آب كانال كمی گل آلود هست، پس مشكل كمبود اكسیژن رو حتما خواهیم داشت. راه حل این مشكل هم هوادهی علمی و مناسب هست. انواع هواده ها برای كانال های قزل آلا طراحی شده اند كه میشه به هواده های فواره ای، آبشاری، تیوبی و پمپی اشاره كرد.

اكسیژن محلول در آب یكی دیگه از فاكتورهای تعیین كننده در پرورش قزل آلا هست. در آبهبای طبیعی، اكسیژن محلول آب، بین 4 تا 12 قسمت در میلیون (p.p.m) هست. این مقدار در استخرهای قزل آلا به خاطر تنفس ماهیان پایین تر هست و در 84 درصد كانال ها، بین 5 تا 9 پی پی ام هست. اگه مقدار اكسیژن محلول كمتر از 5 میلی گرم در لیتر بشه، ناراحتی های تنفسی شروع میشه و اگه كمتر از 3 پی پی ام بشه، در فصل گرما شاهد تلفات خواهیم بود. در حقیقت حداقل اكسیژن مورد نیاز قزل آلا در كانال پرورشی، 5 میلی گرم در لیتر و اپتیمم آن 7 میلی گرم در لیتر هست. بهترین روش اندازه گیری اكسیژن محلول آب، روش وینكلر (Winkler) هست كه به دلیل مفصل بودن اون ترجیح میدم بحث رو خسته كننده نكنم و در یه پست دیگه بهش بپردازیم.


اسیدیته یا پی اچ، فاكتور بعدی هست كه باید مد نظر قرار داد. پی اچ آب بین 0 تا 14 درجه متغیر هست كه هرچه از 7 به صفر نزدیكتر بشیم خاصیت اسیدی آب بیشتر میشه و هر چه از 7 به 14 نزدیكتر بشیم خاصیت بازی آب افزایش پیدا میكنه. بنابراین نقطه 7، نشان دهنده پی اچ خنثی هست. بهترین رنج اسیدیته برای قزل آلا بین 7/6 تا 2/8 هست. البته اگه آب كمی قلیایی باشه بهتر از این هست كه كمی اسیدی باشه. برای اندازه گیری پی اچ آب دو روش داریم، روش الكترومتریك و روش رنگ سنجی (كالری متریك). روش اول دقت خیلی بالایی داره كه در اون بایستی از بعضی معرف های شیمیایی استفاده كرد. ولی روش دوم ساده تر هست و فكر میكنم همگی در دوران دبیرستان این روش رو تجربه كرده باشیم و اون استفاده از كاغذ پی اچ سنج هست.

مسئله مهم بعدی، تهویه و بازچرخانی آب هست. هرچه تهویه استخرها و اكسیژن دهی آنها علمی تر باشه، منفعت آنها هم بیشتر میشه. مثلا اگه ما 40 عدد كانال پرورشی داشته باشیم، اونها رو در 4 ردیف قرار میدیم كه در هر ردیف 10 عدد كانال وجود داره. قبل از اینكه آب وارد كانال اول بشه، اون رو از هواده عبور میدیم. این باعث میشه كه آب تا حداقل كانال پنجم، اكسیژن كافی داشته باشه. حالا بعد از اینكه آب از كانال پنجم خارج شد، یك هواده دیگه نصب میكنیم و به این ترتیب دوباره تا 5 كانال دیگه اكسیژن كافی داریم. كارگاه تكثیر و پرورش قزل آلای فیلمور (Filmor) در جنوب كالیفرنیا از این روش استفاده كرده و هر كانال در هر سال حدود 7 تن ماهی تولید میكنه !


با هوادهی آب، قسمت اعظم گازكربنیك خارج میشه و اكسیژن گیری مناسبی انجام میشه ولی هوادهی تاثیر زیادی بر آمونیوم آب نداره و مسئله آمونیوم از خطرناكترین مسائل پرورش قزل آلا هست. بازسازی آب باید طوری باشه كه علاوه بر دفع دی اكسید كربن و تامین اكسیژن، ازت و آمونیوم مضر رو از آب بگیره تا حدی كه فقط لازم باشه 2 تا 10 درصد آب تازه رو وارد سیستم كرد. آمونیوم معظلی هست كه در اثر كاتابولیزم غذا در بدن ماهی بوجود میاد و مانع استفاده مجدد از آب میشه. باكتری های نیتروزوموناس و نیتروكوكوس، آمونیاك رو به اسید نیترو تبدیل میكنند. اسید نیتروبوسیله نیتروباكترها به اسید نیتریك تبدیل میشه. بعد از اون اسید نیتریك با تركیب با باز موجود در آب، ابتدا به نیتریت و سپس نیترات تبدیل میشه كه در بازچرخش آب، ماده ای بی ضرر هست.

به منظور كشت نیترو باكترها، ما نیاز به بسترهای فیلتری داریم. این بسترها شامل 120 سانتیمتر تكه سنگ ریز و 30 سانتیمتر پوسته صدف تازه دریایی خرد شده هست. این لایه صدفی، مواد جامد موجود در آب رو میگیره و از این مواد جامد بعنوان ماده غذایی برای رشد و نمو باكتری های تجزیه كننده آمونیوم استفاده میكنه. وسعت این فیلترها بر حسب مقدار آب ورودی مازاد هر واحد سطح اون محاسبه میشه. یعنی اینكه به ازای هر 40 لیتر در دقیقه آب بازسازی، یك متر مربع بستر فیلتری لازم هست.


فیلترها باید حداقل هفته ای 2 بار تمیز شوند. نحوه تمیز كردن فیلترها به این شكل هست كه ورودی آب به بستر فیلتری رو میبندیم و آب فیلتر رو تا عمق 30 سانتیمتر تخلیه میكنیم. بعد یه هواده رو به مدت 1 تا 2 ساعت روشن میكنیم و هوا رو به میزان 450 لیتر در دقیق طوری از بالا به پایین به بستر فیلتری میدمیم كه لایه صدفی با لایه سنگی مخلوط نشه.  20 دقیقه آخر تمیزسازی باید شامل ریختن آب تمیزبه درون فیلترها و خروج آب از لوله خروجی باشه تا فیلترها كاملا تمیز شوند. نكته مهم اینكه اگه از دارو یا مواد شیمیایی در كانال استفاده كردیم، نباید این آب وارد بسترهای فیلتری بشه چون خیلی از مواد شیمیایی موجب كشته شدن باكتری های تجزیه كننده آمونیوم میشه.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 22 اسفند 1391
زهرا سنچولی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.